Van Faro naar Fuseta

Om 7.45 uur is Paul er met aanhanger en onze fietsen en rijden we ondanks een omleiding vlot naar Eindhoven waar het in de buurt van het vliegveld een chaos is. We sluiten achter een rij auto's aan en kruipen zo langzaam richting vertrekhal ondertussen uitkijkend naar een geschikt plekje om de aanhanger te lossen. Daar is het echter te druk voor. Dan maar het bord Kiss and Ride volgen.  Je verwacht toch niet dat je dan een parkeergarage inrijdt, niet echt handig als je met moeilijk hanteerbare bagage reist. 

Net zo min als om het bagage wagentje de lift in te krijgen met dozen die aan beide kanten flink uitsteken, dat vereiste flink wat gemanoeuvreer en als we dan eindelijk buiten staan met heel de handel moeten we tussen paaltjes oversteken waar onze fietsdozen niet door passen.

De spanning stijgt voor de balie, wat heeft de baliemedewerkster lang werk met iedereen, het gemopper is niet van de lucht en dan moeten wij nog komen...als dan ook nog de printer het begeeft moeten we door naar de volgende balie voor onze labels en loopt er iemand met ons mee om te wijzen waar we de fietsen bij de security kunnen achterlaten. Wat een opluchting als we ze afgeleverd hebben maar helemaal gerust ben ik pas als ik vanuit het vliegtuigraampje zie dat ze het vliegtuig in worden geschoven.

Tijdens het wachten voor de gate (1 uur vertraging) probeer ik een gesprek met een oudere Portugese dame aan te knopen. Met handen en voeten maakt ze mij duidelijk dat het veel te warm is in Portugal en dat we beter kunnen gaan zwemmen in plaats van fietsen. De warmte slaat ons inderdaad tegemoet op het vliegveld in Faro maar gelukkig hoeven de fietsen niet in de zon gemonteerd te worden. In de aankomsthal zijn er 2 plekken voor Montagem de Bicicletas, alleen jammer dat beide pompen het niet doen. Geen nood die hebben we eentje bij ons.

1,5 uur is Ben bezig geweest en dan kunnen we gepakt en gezakt op pad!

Even zoeken hoe we het vliegveld moeten verlaten maar al snel zitten we tussen de sinaasappel en ander fruit boomgaarden. 

In een klimmetje  kunnen we af en toe de oceaan zien liggen.

Tegen half 7 zijn we bij Bela Alexandra Guest House, te laat om nog het zwembad in te gaan, douchen, tassen herpakken en dan wandelen we naar beneden het plaatsje in voor een verdiend biertje en pizza. 

Moe van de (in)spanning en warmte lopen we in het donker weer terug en kan ik in de tuin van het guest house mijn 1e verslag doen.

24 kilometer 180 hoogtemeters max.klim 8%