Van La Rábita naar Aquadulce

Als je de dag te voren een plaatsje bent binnen gezoefd weet je dat je er niet zo maar weer uit bent. Om 8.15 waren we weer zo ver en begonnen we de dag met een klim van 4,5 kilometer tussen de kassen en nog eens kassen. Om rond  9.30 uur na 15,5 km in Adra weer op zee niveau te zijn.

Ondanks de 13 kilometer kust is er weinig tot geen toerisme in dit traditionele Spaanse dorp wat een regionale functie heeft. Kassenbouw heeft de visserij verdrongen en wordt er hier ook wel van een plastic kust gesproken want denk niet aan kassen zoals bij ons in het Westland, hier zijn ze van een soort beige plastic doeken. 

Het was dan ook de minst fraaie route tot zo ver. Tussen snelweg en kassen afgewisseld met industrieterreinen om dan onverwachts in een grote moderne stad stapvoets door een drukke winkelstraat te gaan. De stad El Ejido waar we wat te eten en drinken halen en in het parkje voor de supermarkt onze pauze nemen. Het is dan 11.45 uur en hebben we bijna 39 kilometer gefietst.

Veel fietspad vandaag waar automobilisten, vooral in de stad,  gretig gebruik van maken om hun auto's op te parkeren. 

Spreken de Spanjaarden over een parkietenplaag, ik vind de elektrische stepjes een veel grotere plaag! Er wordt wat op die ondingen rondgecrossd.

Vlak voor Aquadulce waar we een appartement hebben voor vanmiddag/vannacht komen we door het drukke Roquetas de Mar. Beetje teleurgesteld dat we niet via de Urbanización gingen, had daar graag even gekeken of ik er iets van terug kende. Wij zijn  hier 49! jaar geleden met ons gezin op vakantie geweest.

Leuke anekdote:  verliefd terug uit Roquetas de Mar vroeg ik een klasgenootje van me die uit Chili kwam een brief voor me te vertalen, is verstuurd en er kwam antwoord. Stop daar aub mee zei mijn moeder, dadelijk staat hij hier voor de deur!

Als de dag van gisteren herinner ik me dat, evenals zeilbootje huren door de zwagers van mijn vriendin die daar tegelijkertijd met bijna heel de familie waren. Politie moest er aan te pas komen. Those were the days.

Aan het strand gaan we vandaag niet meer komen. Het appartement ligt er wat vandaan maar beschikt zelf over een zwembad wat ook fijn is. Al zou een bedje en/of stoel op zijn plaats zijn. Toch een minpuntje voor de rest een dikke 10 voor Residencial Jardines de Aquadulce.

68 kilometer op de teller, toch nog 456 hoogtemeters, max klim 10 %.

Terwijl ik dit verhaal bij het zwembad aan het schrijven ben staat de wasmachine (!) te draaien en is Ben boodschappen doen.