Van Barbate naar Tarifa

Tijdens het ontbijt vanmorgen heb ik een kroon in mijn broodje zitten. Jep, de dag begint goed.

Boven de bergen hangt een dreigende donkere wolk waar geen drup uit gekomen is en o, dankjewel dat wederom pas later in de middag de zon doorkomt.

Want wat hebben we weer een traject gehad!!

Barbate verlaten kunnen we over het fietspad. Een tegemoet komende fietser roept "cerrado" en inderdaad verandert het pad een stuk verderop in een zandberg, werk in uitvoering zeg maar. Dus de N weg op. Weer een stuk verderop ligt het er wel als een fietspad bij maar wel met lint afgesloten. Wij netjes over de weg en pas als we zien dat tegemoetkomende fietsers er wel gebruik van maken gaan we over het fietspad verder, zo'n 12 kilometer. Tot aan Zahara de los Atunes waar we rechts de brug over de Cachón werden gestuurd en door het dorp via het terrein van een manege (" gaan we te paard verder?") het zoveelste natuurgebied met de daarbij horende slechte tot niet te befietsten paden op worden gestuurd.

De weg heeft nog een naam ook: Calle Maria Luisa, niet nemen! Lang verhaal kort over de eerste 24 kilometers hebben we 3 1/2 uur gedaan! Laat de foto's maar voor zich spreken.

Raak vandaag behalve een kroon bijna ook nog mijn man kwijt...zou hij nou rechtdoor of linksaf zijn gegaan? Na een belletje was het me duidelijk en waarschuwt  Ben me voor een sterke afdaling. Die ik toch niet fietsend genomen zou hebben.

Uiteindelijk komen we via het terrein van een boerderij tussen de windmolens uit en kunnen we weer het asfalt op van een drukke N weg richting Tarifa en Malaga.

Het gaat steeds harder waaien. Daar staat deze kust om bekend en is daarom een geliefd oord voor kite surfers. Machtig mooi om te zien, iets minder als je er na zo'n traject tegen in moet fietsen.

Vlak voor Tarifa hoor ik een kreet en vloek en ligt Ben door een rukwind tegen de vangrails . Gelukkig komt hij met de schrik vrij. Attente automobiliste zette haar wagen aan de kant. Voordat ze over kon steken had ik haar het sein alles o.k. al kunnen geven. Poeh dat was schrikken! Met moeite konden we tot Tarifa het stuur recht houden. 

Eerst een koud 0.0tje, en nog maar een.

En dan is het 15.00 uur en kunnen we inchecken bij Hostal Tarifa waar we eerst de was doen, daar was het gisteren niet van gekomen, zodat de boel kan drogen.

Onderweg contact gehad met hulppost Leenders. Die vroeg om nog wat foto's van mijn mond en kroon wat we dan tussen de bergen even fiksen. Foto's zijn aan een bevriende tandarts doorgespeeld en ik krijg het advies om hem toch hier terug te laten plaatsen.

Het was te mooi om waar te zijn, het Hostal zit onder het zelfde dak met een Clinica Dental, alleen helaas geen tandarts aanwezig. Wordt vervolgd...

Het wasje hangt, wij ook weer fris dan naar het strand óf van de Atlantische Oceaan of van de Middellandse zee. De twee zeeën botsen hier tegen elkaar. 

Hier kan ik uren van genieten!

46 kilometer gefietst, 272 hoogtemeters max. klim 9%

Het was me op het strand al opgevallen dat er zoveel jongelui hier zijn. Als we 's avonds het stadje inlopen wordt dat nog eens bevestigd. Een bruisend stadje met vele bars en uitgaansgelegenheden met leuke kleding- en badmode winkeltjes voor deze doelgroep. Het meest zuidelijke stadje van  Europa op slechts 15 kilometer van de kust van Afrika.