Van Tarifa naar San Roque

Voor de tweede keer hebben we ontbijt in het hostal waar ik als echte Hollander al weer spijt van heb voor ik het voor me heb staan. Op het menubord staat van alles wat er te krijgen is maar we zien het Spaanse woordje "of" over het hoofd. Een jus, koffie of thee en een broodje met jam voor 7,50. Terwijl er pal naast het hostal een supermarkt is, daar had ik voor 15 euro toch flink in kunnen slaan. Laat los, wordt me gezegd. Goed advies sla ik niet af.

Om 8.45 zijn we weer op pad met als eerste stop Algeciras op 22 kilometer afstand. Gepland volgens Nederlands begrip van afstand...

Precies één uur doen we over de eerste 7 kilometers. Strak omhoog en een flinke wind op onze neus!

We stappen af bij een barretje en daar klinkt net het liedje "Nothing's Gonna Stop Us Now" van Starship zeer toepasselijk, wat een ander er ook van vindt: wij kicken hierop!

Na een koffie en theetje en van het uitzicht genoten te hebben fietsen we door naar Algeciras dat we rond 11.00 bereiken. Door naar het centrum waar we op Plaza Alta pauzeren. Zoeken nog even de Mercado de Abastos op en stappen dan rond 12.30 weer op.

Direct als we de stad uit zijn verzucht ik "dit is zoals fietsen bedoeld is" en haal daarmee de woorden bij Ben uit zijn mond.

Geen drukke N weg maar heerlijk landelijk door het gebied van Los Barrios. 

Spotten er wel honderden ooievaars, zien de rots van Gibraltar op afstand liggen en dan na een stevige klim zitten we weer op de Eurovelo 8.

We snijden een klim af door door een hek een natuurgebied in te gaan. O, nee het zal toch weer niet...maar niet gevreesd, ze hebben het hier beter voor elkaar! Het pad bleef verhard.

In Taraguilla nog even een fotootje van grappige blauwe torentjes en dan zijn we tegen 15.00en bij Hostal La Redonda waar een vrouwtje in schort en met slechts een tand (het kan altijd erger!) ons de garage laat zien voor de fietsen en ons de sleutel geeft van de kamer. Hoe we de nacht door gaan komen is nog de vraag, het bed is klein en zeer kraak gevoelig, maar de dag kan niet meer stuk!

48 kilometer gefietst, 634 hoogtemeters max.klim 11%

Het restaurant wat bij het hostel hoort serveert geen eten in het weekend. Het is een soort van wegrestaurant waar het een aanloop is van gasten die alleen even wat drinken. Als het ons duidelijk wordt dat we er niet kunnen eten gaan we op zoek naar een cafetaria. De zon komt nu pas door en het is erg warm. We bestellen een friet met omelet en kip, waarvan de kip niet door kwam maar de frietjes heerlijk smaakten. Had ook een goeie honger. 

Terug naar het hostal waar we op de kamer koffie en thee zetten en lekker gaan lezen onder de airco. Laat is het niet geworden....